บทที่ 104

แบร์รี วูดขับรถมาจอดที่เลขที่ 9 เซาท์ริดจ์เอสเตตไดรฟ์ เขาตัดลัดผ่านสนามหญ้าที่ขึ้นรกจนแทบเป็นป่า ไม่มีใครแตะเครื่องตัดหญ้ามาหลายสัปดาห์แล้ว ก่อนจะเดินเข้าไปในโถงหลัก

อัลฟ่าคิลเลียนนอนแผ่อยู่บนโซฟา ศีรษะเอนหงาย คางเชิดขึ้น

ทันทีที่แบร์รีก้าวเข้ามา สายตาของอีกฝ่ายก็ตรึงมาที่เขาเป็นประกายวาวด้วยบางสิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ